Прашањето дали долготрајното работење во странство носи подобра иднина повторно предизвика жестока дискусија меѓу иселениците од Балканот.
Повод за дебатата била објава во Фејсбук групата „Балканот во Германија“, каде што корисник прашал дали вреди човек да помине 40 години на работа во Германија, да се пензионира на 67 години и потоа да прима околу 1.100 евра пензија.
Објавата предизвикала бројни реакции, а мислењата биле поделени.
Дел од корисниците сметаат дека германската пензија не треба да се гледа изолирано, бидејќи во текот на работниот век постои можност за поголема заработка и заштеда.
„Дури и да е така, имате можност да штедите во текот на тие години. На Балканот не само што не можете ништо да заштедите, туку земате кредити за да преживеете“, коментирала една корисничка.
Други, пак, посочуваат дека многу луѓе кои со години работеле во Германија успеале да купат куќи и станови во своите матични земји.
Според нив, пензија од 1.100 евра има сосема поинаква вредност доколку пензионерот по завршувањето на работниот век се врати на Балканот.
„Вреди кога ќе се пензионирате да се вратите во вашата земја. Во спротивно, со 1.100 евра во Германија имате пари само за леб и сол“, гласи еден од коментарите.
Во дискусијата се појавила и идејата дека луѓето не треба целосно да се потпираат на државната пензија, туку уште за време на работниот век да создаваат дополнителни извори на приходи.
Еден од корисниците советувал наместо да се вложуваат големи суми во големи куќи на Балканот, средствата да се инвестираат во станови кои би можеле да се изнајмуваат.
„Наместо да градите палати во вашето село и да ставате лавови на портата, купувајте станови и изнајмувајте ги“, напишал тој.
Според дел од коментарите, токму комбинацијата од заработка во Германија, штедење, инвестирање во недвижности и евентуално враќање во матичната земја може да ја направи „печалбата“ поисплатлива на долг рок.
Сепак, други корисници потсетуваат дека работата во странство често подразбира високи трошоци за живот, физички напор и децении поминати далеку од семејството.
Дебатата покажала дека износот на пензијата сам по себе не е доволен за да се одговори дали вреди 40 години работа во странство. За едни, Германија е можност за заработка и создавање имот, додека за други, високите трошоци за живот и неизвесноста околу староста го отвораат прашањето дали жртвата е оправдана.
На крајот, најважно останува што човек ќе успее да создаде во текот на работниот век – покрај пензијата, дали има заштеди, недвижности или други извори на приходи.
