Македонија е најевтината земја во Европа според најновите податоци на „Евростат“, кои покажуваат дека нивото на цените во земјава е најниско на континентот. Според анализата, потрошувачка кошничка која во просек во Европската Унија чини 100 евра, во Македонија би чинела само 49,7 евра.
Индексите на ценовните нивоа на „Евростат“ ги споредуваат цените на производите и услугите во европските земји со просекот на Европската Унија, кој е поставен на индекс 100. Земјите со индекс над 100 имаат повисоки цени од европскиот просек, додека оние со индекс под 100 се сметаат за поевтини.
Според најновите податоци, најскапи за живот се земјите од северниот и западниот дел на Европа. На самиот врв е Исланд, а веднаш зад него се Швајцарија, Данска, Норвешка и Ирска, каде што трошоците за живот се значително повисоки од просекот на Европската Унија.
Меѓу поскапите држави се и Холандија, Австрија и Белгија. Кај најголемите економии во ЕУ, Германија е над европскиот просек, Франција има умерено повисоки цени, Италија е приближно на нивото на просекот, додека Шпанија останува една од поевтините западноевропски земји.
На спротивниот крај од листата се наоѓаат земјите од Југоисточна Европа, а Македонија е рангирана како земја со најниско ниво на цени во Европа. Тоа значи дека просечните потрошувачки трошоци кај нас се речиси двојно пониски од европскиот просек.
Покрај Македонија, меѓу земјите со најниски цени се вбројуваат и Турција, Босна и Херцеговина, Романија, Бугарија, Србија, Албанија и Полска.
Сепак, економските експерти предупредуваат дека споредбата на цените сама по себе не дава целосна слика за животниот стандард. Иако производите и услугите во западноевропските земји се поскапи, таму најчесто се значително повисоки и платите, па разликите во реалната куповна моќ може да бидат многу помали.
Економистите објаснуваат дека ценовните разлики се резултат на повеќе фактори, меѓу кои висината на платите, продуктивноста, даночните политики, транспортните трошоци и регулативите на пазарот.
Затоа, при проценка на животниот стандард, не е доволно да се споредуваат само цените, туку и колку производи и услуги може да си дозволи просечниот граѓанин со своите месечни приходи.
